Iris Blogt (sometimes)

Eigenlijk hebben onze kinderen vier opa’s, want onze moeders hebben beide een nieuwe relatie gekregen, nadat ze gescheiden zijn. Het gekke is alleen, dat ze die nieuwe relaties meer als hun opa’s beschouwen, als hun bloed eigen opa’s…. Of gek, zo gek is het nou ook weer niet, want zowel Jef als ik hebben nauwelijks of geen contact met onze eigen vaders, iets waar ik hier verder niet over zal uitweiden. Een week of 2 geleden had Boris in ene bedacht dat hij wel wilde leren visnetten maken en laat nou net zijn echte opa, Jef z’n vader dat vroeger gedaan hebben. Hij baalde een beetje en begon er ook over na te denken, dat hij het eigenlijk niet leuk vond dat er een opa was die hij nog nooit had gezien (mijn vader kent hij nog wel, dat ik die niet meer zie is veel recenter), een raar idee ook. We gingen wel op zoek op internet naar netten breien en boeten, vonden wel het e.e.a., maar dat was allemaal niet zo duidelijk en dus wilde hij nóg liever zijn opa toch echt een keer ontmoeten. We bespraken dat later op de dag met Jef en die zou dat wel eens met zijn moeder gaan bespreken, want zij heeft nog wel contact met haar ex. Een paar dagen later was het zo ver dat het ter sprake kwam, dat Boris zijn echte opa wilde ontmoeten en zijn oma boodt spontaan aan een afspraak te maken en er met hem heen te gaan. Die afspraak was vanmorgen, hij was best zenuwachtig, vond het best eng naar iemand toe te gaan die hij nog nooit had gezien zonder zijn ouders. Stoer hoor vond ik het, dat hij het wel ging doen, de drang was groter dan zijn angst, mooi! Tara wil eigenlijk ook wel, maar durfde nog niet zo goed en wilde eerst Boris zijn bezoek afwachten, ook begrijpelijk!
Begin van de middag was hij weer thuis, dol enthousiast.  

Opa had hem het netten breien geleerd en hem er allerlei spullen voor gegeven om thuis meteen aan de slag te kunnen. Ook een paar boekjes erbij en een door hem zelf gemaakte hangmat. Erg leuk allemaal dus!

Opa had ook een taart gemaakt, alleen had oma gezegd, toen hij het aanbod, dat Boris dat niet mag hebbenn en dus nam Boris dat ook niet. Jef en ik zeiden echter later, toen we dat hadden gehoord, dat hij dat best wel had mogen nemen. Het zijn uitzonderingen en voor een keer is dat niks erg en Jef zei er nog bij dat hij nu wel zelf dat mag beslissen op zulke momenten: tranen bij Boris en ah geroep van Tara, niet omdat hij nu een stuk taart had gemist, maar hij vond het rot voor opa die helemaal speciaal die taart had gemaakt… Een beetje lullig inderdaad dat dat zo gelopen is, maar Boris zal hem nog een kaartje sturen om hem te bedanken en hij wil zeker nog wel een keer heen en dan gaat Tara waarschijnlijk ook wel mee.

Tags: boeten, Boris, breien, knopen, netten, opa