Zoon: het is maar goed dat ik mijn voet daar niet had staan!
Vader: hoezo?
Zoon: anders had je op mijn voet gestaan….
Vader: dan heb jij geluk.
Zoon: jij ook.
Vader: hoezo?
Zoon: dan had jij een huilende, blerende zoon!
(op blerende moet natuurlijk een accent, maar die kan ik nog niet vinden op de iPod)
ge-wel-dig-!! wat een bijdehand joch! super!