Again a typical dutch thing: Sinterklaas. Okay, Santa Claus is a bit like it and originates from it, but I won’t translate.
Daar was hij dan weer, die goede Sint in de haven van ons dorp. Deze keer was ik heel benieuwd hoe ze zouden reageren, omdat ze langzaamaan van hun geloof afvallen. Tara kwam een paar weken terug ermee, waar Boris bij zat: Sinterklaas bestaat niet, jij koopt alle cadeautjes en doet ze in een zak en belt dan aan. Tja, oudere vriendinnen he, dan krijg je dat. Eigenlijk vond ik het ook helemaal niet erg, heb altijd wel getwijfeld of ik ze zou laten geloven en denk nu ook niet dat ik Dido dat ga laten doen. Het is eigenlijk zo’n voor de gek houderij en het kan zo hard aankomen als ze er achter komen dat ze al die jaren bedonderd zijn. Ook al hebben we nooit gedreigd met Sinterklaas als de grote boeman en dingen als ‘mee in de zak’ of wat voor straf dan ook. Tara was behoorlijk teleurgesteld. Boris gelooft nog ietsje meer, maar nam het iets laconieker op. Nu geloven ze nog zo half half. Ze weten inmiddels donders goed dat ik inderdaad degene ben die de cadeautjes koopt enzo, maar wie die man dan is die is aangekomen, tja dat is toch gewoon Sinterklaas en er wordt ook nog braaf schoen gezet en gezonden en een wortel voor het paard erin:-)
De intocht dus, altijd weer leuk hier in het dorp en heel druk bezocht. Boris kwam nog bijna te laat, want die was eerst nog met opa naar het ouder (euh… grootouder) en kind circus geweest in Amsterdam, maar kwam nog net op tijd om hem te zien binnenvaren. Tara en haar vriendin heeft druk staan zingen en we werden flink bekogeld met pepernoten vanaf de boot, zo dichtbij stonden we. Ik wacht nog even af of ik al de foto’s zomaar kan plaatsen, omdat ik nog niet weet of Tara haar vriendin hier op het weblog mag verschijnen.
