Iris Blogt (sometimes)

Vandaag is het 7 jaar geleden dat ik moeder werd, zeven is zo groot, zo anders weer dan 6! Ongelofelijk, wat gaat de tijd snel! Zeker na Dido haar komst lijkt de geboorte van Tara nog zo dichtbij. Beide bevallingen én zwangerschappen hadden veel overeenkomsten. Tara zou ook in water geboren zijn, als ik tenminste niet naar de verloskundige had geluisterd en thuis was gebleven. Ook bij haar begon het met gebroken vliezen en geen weeën, alleen toen was ik nog nét geen 37 weken zwanger. Ik dacht toen me heel goed te hebben voorbereid op de bevalling, had vanalles gedaan van haptonomie, zingen voor zwangeren tot water yoga en vele boeken gelezen. De juf (Anouk) van de water yoga was een geweldig mens met veel kennis over bevallen in water. Zij kwam op kraamvisite en vertelde naar aanleiding van mijn bevallingsverhaal dat zij ook naar het ziekenhuis moest van haar verloskundige vanwege de gebroken vliezen, ze weigerde en ging in het bad. Het schokte me, niet omdat ik het onverantwoord vond wat zij had gedaan, maar omdat het niet eens bij me opgekomen was te weigeren, dat ik gewoon had geluisterd naar wat een ander dacht dat goed voor mij (en de baby) was! Ik baalde dat ik gehoor had gegeven en zo braaf was geweest. Maar goed, dat is dus nu zeven jaar geleden en inmiddels ben ik weer heel wat wijzer:-)
Zeven is een nieuwe cyclus en volgens het boek ‘The Magical Child’ van ik dacht Pearce, het begin van een nieuwe matrix, de matrix van de wereld, de aarde. De eerste matrix is de baarmoeder, vervolgens de moeder en dan dus van de moeder naar de wereld er buiten. Dit is ook duidelijk te merken aan Tara, al enkele maanden overigens. Ze doet niets liever dan de hort op gaan met vriendinnen, naar vriendinnen of opzoek naar nieuwe vriendinnen in de buurt. De wijde wereld in, weg van hier en op onderzoek uit. Prachtig om te zien. Ze is zo anders dan een half jaar geleden, zoveel groter ook in haar gezicht kun je dat zien!
Haar verjaardag hebben we gedeeltelijk al gevierd. We wisten natuurlijk niet wanneer de baby geboren zou worden, voor hetzelfde geld op of vlak voor Tara haar verjaardag. Dus vierde we het een keer voor de (thuisonderwijs) vriendjes en vriendinnetjes met diens ouders en haar nichtje Fiep bij de Hoep op de huttenbouwplek en later nog eens een keer voor de opa’s en oma’s en tante Jantien thuis. Vandaag zouden we het zelf vieren met ons 5-en inmiddels gewoon thuis, maar het kado dat we hadden uitgezocht op Marktplaats was nog niet binnen en het is een gewone doordeweeksewerkdag voor Jef, dus spraken we af het aankomende zaterdag met z’n vijven te vieren met taart en kadootjes. Toch belde Fiep, die wilde graag komen en die kwam met haar papa, oom Joris en papa kwam veel eerder thuis van het werk, het was toch rot weer en zo had je toch nog een leuke dag, de hele middag spelen met de Belville lego samen met Fiep.