Echt Eten

Archive for the ‘persoonlijk’ Category

Eén van de lastige dingen met deze manier van eten, vind ik de tussendoortjes en snacks voor onderweg. Vandaag gaan we een een lang weekend weg, kamperen, dus lastig met koeling en dus geen bouillon, vlees, rauwe melk etc…. Er wordt voor ons gekookt, vegetarisch… Om toch enigszins aan de voor ons zo nodige voedingsstoffen te komen en ook om de slechte dingen die vooral de kinderen binnen zullen krijgen dit weekend een beetje te compenseren, ben ik opzoek gegaan naar een voedzame, gezonde snacks die ik mee kon nemen. Pemmican is daar bij uitstek geschikt voor en dus droogde ik wat rundvlees:
En kreeg ik rundvet van de slager die ik hier uitsmolt:

Samen met gedroogde cranberry’s en wat ahorn siroop werd dat pemmican:

Of het lekker is..? Ik weet het eerlijk gezegd nog niet zo. Je kunt het zo eten of gebakken en ik denk dat ik dat laatste prefereer, maar dat moeten we nog uitproberen straks op de camping. Zodra ik meer weet en als het bevalt, zal ik het recept posten.

Via de vele Amerikaanse blogs die ik volg kwam ik ook nog op een nieuw ebook: Healthy Snacks on the Go en daar heb ik ook een paar dingen uitgehaald om mee te kunnen nemen. Deze spelt koeken, niet zoet van een soort bladerdeeg vindt de jongste hier erg lekker:

Ook maakte ik verschillende versies van granola repen, allemaal van geweekte granen en crispy noten:

En deze proteïne repen gemaakt van zelfgemaakte pindakaas en waarin melasse zit verstopt:

En nog uit het NT boek zelf: zonnebloempitten brownies

Als we terug zijn, zal ik van een paar dingen de recepten ook posten. Nu gauw verder met inpakken;-)

Behalve dat er allerlei dingen in mijn hoofd borrelen voor dit blog, staat er her en der in huis ook het e.e.a. te borrelen aan melkzuurgistingen.
Melkzuurgisting is al bekend vanaf de oudheid, niet zo vreemd eigenlijk, want het begint vaak spontaan. Denk maar aan melk die zuur is geworden! De meest bekende melkgezuurde produkten hier zijn denk ik wel yoghurt en zuurkool. Melkzuurgisting maakt een produkt langer houdbaar, maar ook beter verteerbaar en bovendien komen er allerlei gezonde voedingsstoffen vrij. Zo bevat zuurkool veel meer vitamine C dan de kool waarvan het gemaakt is. En wat te denken van de probiotica, oftewel de voor ons goede bacteriën? Geen dure probiotica drankjes zijn meer nodig, als je regelmatig melkgezuurdeprodukten eet. Sally Fallon raadt aan om in ieder geval bij iedere maaltijd ook melkgezuurde produkten te nemen en frisdranken te vervangen door melkzuurdrankjes. Nu dronk ik al nooit frisdrank, maar ik ben wel heel blij met mijn herontdekking van kefir, oftewel het yoghurtplantje.
Als kind heb ik dat ooit eens gehad, maar wist niet goed hoe en wat en het ging mis, helaas, want kefir vond ik heerlijk. Al voor ik goed en wel met NT was begonnen kwam ik op dit boekje:
Van het bestaan van waterkefir had ik toen nog geen weet! Inmiddels ben ik volop aan het experimenteren met allerlei melkzuurgistingen en staat er van alles hier te borrelen. Melk kefir maak ik altijd, zodra de voorraad bijn op is, dat drink ik het liefst, liever nog dan karnemelk in tegenstelling tot Gatherer en Player. Ook maak ik regelmatig verschillende yoghurts of eigenlijk yoghurt achtigen: Griekse yoghurt, Matsoni (Caspisch), Fil Mjolk (Zweeds), Viili (Fins) en Piima (Fins) meestal in de vorm van room.
Over enige tijd hoop ik deze culturen hier te kunnen aanbieden.
Behalve de ingemaakte druivenbladeren heb ik uit de tuin snijbonen ingemaakt:

En er staat nu ook mijn eersten bietenkvass te borrelen, dit schijnt niet echt bijzonder lekker te zijn, maar wel vreselijk gezond en mijn eerste zuurkool experiment met kummel:
In het boek Wild Fermentation stond een recept voor kappertjes. Kwam dat even mooi uit, de kappertjes in de natuurvoedingswinkel bleken onbetaalbaar! Niet met echte kappertjes, want die groeien hier niet, maar met oostindischekers! Lekker pittig:-)

Na een weekendje ‘zondigen’ zo gezegd, in ieder geval op het gebied van echt eten is het dan nu tijd dit weblog te gaan inwijden;-)
Wat bracht ons nou op deze manier van eten (over wat ‘Echt Eten‘ nou precies inhoudt, daar wijd ik later meer posts aan)?
We dachten dat we gezond aten, redelijk gezond en in ieder geval vrijwel alles biologisch. We aten weinig vlees, veel fruit en groentes, volkoren brood en de pastas ook meestal volkoren, veel bruine rijst, maar ook aardig wat zuivel. Suiker waren we jaren geleden al meegestopt, toen we ontdekten dat onze oudste daar vrij heftig op reageerde, dus werd het snoep, koek en ijs van de Natuurvoedingswinkel veelal gezoet met maïsmoutsiroop of fructose ipv (geraffineerde) suikers… De middelste telg leefde op broodjes carobepasta welke ook met maïsmoutstroop is gezoet en soms rijst met een gebakken ei.
Bij jongste telg was al snel duidelijk dat ze een extreem slecht gebit heeft, Ondanks de borstvoeding -tandartsen zullen zeggen dankzij, ik weet beter;-)- en het niet gebruiken van suiker.
De kindertandarts, naar wie ik was doorverwezen omdat jongste telg nog zo jong was (toen 2,5 jaar), keek even in haar mond en zei: alle voortanden eruit, 2 kiezen eruit, foto’s maken om te zien wat er nog meer moet gebeuren aan vulwerk, onder narcose en stoppen met de nachtvoedingen…
Dat voelde niet goed, alles in mij protesteerde. Waarom, ze heeft niet eens last? Dacht ik. Dat ziet er toch niet uit, zo’n jong kind zonder voortanden? Dacht ik vervolgens. De borstvoeding is niet de schuld! Wist ik. Is er geen andere manier? Vroeg ik mezelf af. En dus stelde ik mijn vraag op de Yahoo lijst over attachment parenting oftewel natuurlijk ouderschap. Zo kreeg ik een aantal artikelen te lezen ter bevestiging dat het niet aan de borstvoeding lag. Deze links zal ik binnenkort nog eens hier posten.
Ook kreeg ik dit boekje als tip door. En zodoende kwam ik op de Weston A. Price Foundation en het boek Nourishing Traditions (NT) van Sally Fallon:

En voor het eerst had ik meteen het idee: dit klopt. Het is eten zoals onze voorvaderen deden, zoals de mensheid eigenlijk altijd gedaan heeft tot massa produktie zijn intrede deed.