Echt Eten

Eigenlijk ben ik nooit zo weg geweest van stamppotten en aangezien dat toch het traditionele recept is voor boerenkool, hield ik ook niet van boerenkool;-) Tot ik jaren geleden hoorde van boerenkoolsoep. In goede bouillon (lees: zelfgetrokken van botten ed.) smaakt praktisch alles lekker, vind ik tenminste. Soep eten we hier graag. Oorspronkelijk is het een Portugees recept waar een hier niet of nauwelijks te verkrijgen koolsoort voor wordt gebruikt: Caldo Verde. Ik hoop die nog eens in mijn tuin te kunnen zetten.

1,5 a 2 l. kippenbouillon
boerenkool van de natuurwinkel (ik schat dat er 500gr in zit)
kruimige aardappelen, ik schat iets van 1,5 kilo hier houden ze van een stevige, dikke soep eigenlijk dus toch stamppot, maar dan hele dunne;-)
3 uien
100 g. chorizo (bij de nv winkel kun je goede krijgen zonder nitriet)
boter en flink wat olijfolie.
Peper en zeezout

Fruit de gesnipperde uien in een flinke klont boter en wat olijfolie. Giet daar de bouillon bij en de in blokjes gesneden aardappelen en breng aan de kook. Laat dit ongeveer een kwartier zachtjes koken en doe er dan de boerenkool bij en laat weer koken, ongeveer 10 min.
Pureer de soep met een staafmixer en een flinke scheut olijfolie. Vervolgens roer je er de in stukjes gesneden chorizo door en zeezout en peper naar smaak. Even laten staan om de smaken goed te laten intrekken. Na een dag zojn de kruiden ed. Uit de chorizo lekker in de soep getrokken, maar ik vind wel dat de chorizo zelf dan nogal smaakloos is geworden.

Please let me know when you want an english version

We hadden een heerlijk toetje vandaag, echt wel 1 van mijn favorieten. En omdat ik het goede voornemen had meer te bloggen, hier het recept;-)
Helaas maak ik het maar weinig, omdat avocado’s moeilijk biologisch verkrijgbaar zijn en ook erg duur zijn. Maar goed ook eigenlijk, want eigenlijk komen ze van veel te ver….

2 rijpe avocado’s
wat citroensap
2 sinaasappels
250 ml slagroom (liefst rauwe natuurlijk!)
rauwe honing naar smaak

De avocado’s moeten gepureerd worden en besprenkeld met het citroensap.
Sinaasappels schillen en de partjes van de velletjes ontdoen boven een kommetje om het sap op te vangen. Meng de sinaasappel stukjes en het sap en de honing door de gepureerde avocado’s. Klop de slagroom stijf en spatel deze door het avocado mengsel. Laat dit in de koelkast minstens een uur wat opstijven en smullen maar!

Het is een tijd geleden dat ik iets postte, helaas. De lijst met dingen waar ik nog eens over wil berichten wordt langer en langer, maar de tijd ontbreekt me gewoonweg. Het traditionele koken kost veel tijd en daarbij was ik ook weer even heel druk op de tuin en is onze enige computer veelal bezet door een van de kinderen. Dat laatste, daar wordt aan gewerkt. Voor de kerst komt er hier een nieuwe desktop bij.
Waar ik zoal over van plan ben te berichten:
Bouillon en mijn liefde voor soep en daarmee verwant: waarom ik nooit voor ‘raw’ ben gegaan.
Granen, in het bijzonder spelt
Maïs
Geitenkaas, in het bijzonder feta
En last but not least: vetten.

Misschien zijn er mensen die een verzoeknummer hebben?

Behalve dat er allerlei dingen in mijn hoofd borrelen voor dit blog, staat er her en der in huis ook het e.e.a. te borrelen aan melkzuurgistingen.
Melkzuurgisting is al bekend vanaf de oudheid, niet zo vreemd eigenlijk, want het begint vaak spontaan. Denk maar aan melk die zuur is geworden! De meest bekende melkgezuurde produkten hier zijn denk ik wel yoghurt en zuurkool. Melkzuurgisting maakt een produkt langer houdbaar, maar ook beter verteerbaar en bovendien komen er allerlei gezonde voedingsstoffen vrij. Zo bevat zuurkool veel meer vitamine C dan de kool waarvan het gemaakt is. En wat te denken van de probiotica, oftewel de voor ons goede bacteriën? Geen dure probiotica drankjes zijn meer nodig, als je regelmatig melkgezuurdeprodukten eet. Sally Fallon raadt aan om in ieder geval bij iedere maaltijd ook melkgezuurde produkten te nemen en frisdranken te vervangen door melkzuurdrankjes. Nu dronk ik al nooit frisdrank, maar ik ben wel heel blij met mijn herontdekking van kefir, oftewel het yoghurtplantje.
Als kind heb ik dat ooit eens gehad, maar wist niet goed hoe en wat en het ging mis, helaas, want kefir vond ik heerlijk. Al voor ik goed en wel met NT was begonnen kwam ik op dit boekje:
Van het bestaan van waterkefir had ik toen nog geen weet! Inmiddels ben ik volop aan het experimenteren met allerlei melkzuurgistingen en staat er van alles hier te borrelen. Melk kefir maak ik altijd, zodra de voorraad bijn op is, dat drink ik het liefst, liever nog dan karnemelk in tegenstelling tot Gatherer en Player. Ook maak ik regelmatig verschillende yoghurts of eigenlijk yoghurt achtigen: Griekse yoghurt, Matsoni (Caspisch), Fil Mjolk (Zweeds), Viili (Fins) en Piima (Fins) meestal in de vorm van room.
Over enige tijd hoop ik deze culturen hier te kunnen aanbieden.
Behalve de ingemaakte druivenbladeren heb ik uit de tuin snijbonen ingemaakt:

En er staat nu ook mijn eersten bietenkvass te borrelen, dit schijnt niet echt bijzonder lekker te zijn, maar wel vreselijk gezond en mijn eerste zuurkool experiment met kummel:
In het boek Wild Fermentation stond een recept voor kappertjes. Kwam dat even mooi uit, de kappertjes in de natuurvoedingswinkel bleken onbetaalbaar! Niet met echte kappertjes, want die groeien hier niet, maar met oostindischekers! Lekker pittig:-)

Oftewel gevulde wijnbladeren, want ja, als je druivenhebt, heb je ook wijnbladeren!
Ik vind ze altijd zo lekker die dolma’s en wilde ze al graag eens zelf maken, zodat ze biologisch zouden zijn en betaalbaarder. Heb er wel eens naar gezocht op internet, maar liet me stoppen door de ingeblikte wijnbladeren die je er steeds voor nodig had volgens de recepten en ik had nog wel een druivenstruik in de tuin…. En nu staat er een recept in het NT boek, of eigenlijk 2, namelijk de ingemaakte druivenbladeren en de gevulde druivenbladeren met deze ingemaakte bladeren.

 

ingemaakte wijnbladeren

36 bladeren van de druivenplant
1 el. zeezout
4 el. wei
1/2 liter water

Was de bladeren goed. Doe het water, zout en de wei in een grote kom. Week de bladeren voor ongeveer een uur in de vloeistof. Neem de bladeren uit de kom samen en rol ze op tot 1 pakket. Doe dit pakket in een weckpot van een liter en giet de vloeistof eroverheen tot de bladeren helemaal onder staan, maar de pot moet niet tot de rand gevuld, laat ongeveer 2 cm. vrij. Als dit niet lukt (bij mij ging het niet echt), kun je beter een grotere pot nemen. Deksel erop en voor ongeveer 3 dagen op kamertemperatuur wegzetten. Daarna in de koelkast bewaren.

 

dolma’s

36 ingemaakte druivenbladeren
3 grote uien, fijn gesneden
4 eetlepels extra virgin olijf olie
2 cups basic rijst (recept voor deze basis rijst staat in NT, kort gezegd is het rijst gekookt in zelfgetrokken bouillon)
1 cup verse dille, fijn gehakt
1/2 peterselie, fijn gehakt
1 bosje bosuitjes
3 eetlepels ‘crispy‘ pijnboompitten
sap en geraspte schil van 2 citroenen
zeezout en peper

Spoel de druivenbladeren af en spreid ze uit op keukenpapier om uit te lekken.
Fruit de uien in de olijf olie tot deze zacht zijn. Roer hier, van het vuur af, de andere ingrediënten door. Leg de bladeren op een bord met de glimmende kant onder en doe er 1 a 2 eetlepels rijstmengsel op. Vouw de zijkanten naar het midden, rol ze vervolgens strak op, beginnend bij het steeltje. Serveer met yoghurt saus (recept volgt) en schijfjes citroen.