En nu ik heb aangegeven weer te gaan bloggen, moet ik dat natuurlijk ook waar maken… Dat valt niet mee, want wanneer doe ik dat nou? Nou ja, nu dus, kids in bad en manlief naar capoeira training. En dan zit ik hier en weet ik niet waarover ik zal bloggen;-) Genoeg onderwerpen hoor, maar welke zal ik nemen? Dat we weer bij de boshutten zijn geweest afgelopen vrijdag? Het was weer heerlijk met al die thuisonderwijzers in de mooie omgeving met dat prachtige weer, maar nee daar ga ik het nu niet meer over hebben.
Of toch, heel even, want wat erg leuk was, was dat een thuisonderwijs vriendin van mij een erg leuk kado voor Dido had meegenomen: een heuse gitaar!
We hadden er al één voor haar willen kopen, want je hebt natuurlijk de gitaren boven haar hoofd ook al gezien, zij kon niet achterblijven natuurlijk! Ze kan niet wachten ze te laten zien aan onze gitaar leraar Hans, want ja, we hebben gitaarles met z’n vieren sinds december 2010! Dido dus nog niet, die is nog wat te jong, maar ze is er altijd bij, want Hans komt bij ons thuis:-)
Maar nu over op de titel van dit blog, Boris:-)
In de buurt waar wij wonen, wonen jammer genoeg voor Boris weinig jongens. Er zijn er nu wel een aantal, maar vaak een stuk jonger en hij heeft zijn vrienden liever wat ouder. Gelukkig voor hem kan hij het goed vinden met Luca, zo goed dat hij daar al een paar keer alleen is gaan spelen en ‘t liefst gaat hij daar iedere week wel heen, of liever nog vaker:-) Jef had gezien wat een mooie plek aan ‘t water ‘t daar is en had bedacht dat zijn kano, die hij ooit kocht en had willen verbouwen, maar nu al jaren in de weg lag in zijn garage, daar wel heen kon. Ze hebben er zelfs een botenhuisje voor!
Dus in overleg met Boris zijn ze met z’n tweeën afgelopen zaterdag die boot gaan brengen en natuurlijk bleef Boris toen ook weer spelen en kon hij daar meteen de boot uitproberen. Hij is zo vreselijk enthousiast, nu wil hij er zelfs gaan logeren! Heel bijzonder, want dat is iets wat hij nog nooit eerder heeft gedaan, spannend dus!
