Iris Blogt (sometimes)

We zouden het eigenlijk ook zelf gaan doen, gewoon door regelmatig met ze te gaan zwemmen. Alleen daar kwam het niet van, het regelmatig met ze zwemmen lukte niet meer met Dido erbij. En omdat het toch wel prettig is als ze kunnen zwemmen, zeker met al dat water hier in de buurt, hebben we toch besloten Tara op zwemles te doen. Mij leek de snelcursus van het particuliere zwemonderwijs W.H. Franke, die regelmatig in schoolvakanties wordt gegeven wel wat. Dat betekent dat ze 5 ochtenden achterelkaar gaat zwemmen en daarna iedere woensdag 1 uur les tot en met het A diploma voor een vast bedrag.
Het sprak me aan omdat het lekker snel is, vrij dichtbij, niet 2 of meer keer per week dat je heen en weer moet met 3 kids opsleep en ook niet duur. Tara had er van te voren minder zin in, bang. Tja, het zou ook de eerste keer zijn om lang ergens te worden achtergelaten en nog wel bij iets met een juf of meester en vooral dat laatste lijkt haar rampzalig…. Van te voren maakte ik me dus ook af en toe best druk of het wel zou gaan. Jef zou haar de eerste keer brengen, dat leek me beter, ook omdat hij dan alleen met haar kon gaan. Ze zag er tegenop, maar ik kreeg de indruk dat haar angst toch wat afnam, want de dag ervoor en de ochtend van de eerste les was ze absoluut niet opstandig, paniekerig of wat. We hadden haar uitgelegd dat ze waarschijnlijk de oudste zou zijn en dus waarschijnlijk het ook sneller zou leren dan de andere kinderen, bovendien kon ze al een beetje zwemmen. Ook zou het heerlijk voor d’r zijn straks niet meer met vleugeltjes verplicht te moeten zwemmen in haar favoriete zwembaden. Bovendien is ze gewoon dol op water en zeer zeker niet bang.
Nu zijn we drie dagen verder en over de helft van de week dus en ik kan niet anders zeggen dat ik blij ben dat we dit gedaan hebben. Het was meteen goed daar. De kinderen werden goed opgevangen, de juffen en meester zijn vreselijk lief en betrokken, de sfeer is goed en toen ik Tara de eerste middag weer kwam ophalen , zwaaide ze uitbundig naar me vanuit het water en kwam even later stralend naar me toe met: “ik vind het leuk!” Gisteren kwam ik haar halen, toen had ze al geen kurkjes meer om en zwom ze met nog een stuk of 4 anderen in het diepe en vandaag toen ik haar kwam halen was ze rugcrawl aan het zwemmen! We zijn allemaal blij, alleen Boris niet, want die wil ook zo graag en moet 2 keer per dag dat zwembad aanzien, zonder er in te mogen…. Ik vond hem nog te jong, hoewel er wel kinderen van zijn leeftijd zijn.
Morgen zwemt Tara met kleren en vrijdag mogen we uitgebreid komen kijken. Er is zelfs een kans dat ze dan haar A-diploma heeft gehaald, dan mag ze door voor B.