Ik was nog wat woorden van onze kleine Mädel vergeten. Wat zo grappig is, is dat ze duidelijk onderscheid maakt tussen enkel lettergrepige woorden en dubbele. Zo zegt ze ook nog doe, als ze in de draagdoek wil, die noem ik altijd doek. Ook zegt ze dò, dat is dop en ze doet niets liever dan doppen en deksels op potjes en pannen. Begint later vast een huwelijks bureau:-)
Waarom ze popòh tegen pop zegt, dat is van poppetje, helemaal gek van kleine poppetjes is ze, vooral de lego minifiguurtjes, maar ook grote poppen vindt ze leuk! En bà is er nog een die me te binnen schiet, maar die ze ook al heel lang gebruikt eigenlijk: bal ook een van haar favoriete speeltjes.
And again in english this won’t make much sense, a toddler learning how to speak in dutch….