Vandaag was een rare dag. Dido is bijna een week oud en ik dacht het kraambed wel zo’n beetje te kunnen verlaten. Oma heeft de kinderen een dagje meegenomen naar Ballorig en dus dacht ik dat het wel lekker rustig zou zijn vandaag. Mooi niet dus….
Bea zou komen om de laatste hand aan de foto voor het kaartje te leggen en net toen zij er was en we ons geïnstalleerd hadden aan tafel om er aan te werken, kwam ook de buurvrouw met haar dochter langs op kraamvisite. Op zich ging dat allemaal wel en het was ook heel gezellig. De foto kregen we klaar dus nu was de volgende stap voor mij: de tekst gaan ontwerpen voor de binnenkant. Dat leek lekker op te schieten evengoed.
Aan het einde van de dag kwam oma weer terug met de kinderen en Fiep er ook bij. Ze bleven eten en dat was allemaal net te veel voor mij. Hoewel ik me er niet echt mee bemoeide, de kinderen waren de hele tijd met oma bezig, was alleen de herrie al voldoende om me een zwaar hoofd te bezorgen. Ik besloot vroeg naar bed te gaan, maar merkte al dat het te laat was. Ik werd ziek, again…